So‘nggi yillarda uch ochkoliklar basketbolni TikTok tezligigacha tezlatib yubordi: kliplar, spaysing, “yana bir qadam orqaga — va uchib ketdi”.
Ammo bu raqamli chiroyga qaramay, hanuz modadan ham, kontekstdan ham qat’i nazar hal qiladigan eski, sinovdan o‘tgan narsa bor.
Yuqoridan zarba.
NBAda danklar taxminan 90% aniqlik bilan kiradi — bu deyarli “tugmani bosding, ikki ochko olding”.
Xuddi shunday samaradorlikni berish uchun uchliklarni qariyb 60% bilan urish kerak. Ha, omad.
Shunga qaramay, so‘nggi yillarda o‘yindan olinadigan jami ochkolarning qariyb 11%i hamon aynan yuqoridan keladi.
Demak, ha: “vertikal” hammasidan tirik.
Quyida — mavsumning hozirgi paytidagi umumiy danklar soni bo‘yicha top. Daqiqalar uchun chegirmasiz, “jarohat bo‘lmaganda” deganlarsiz, ko‘zga chiroyli-ko‘rinmasini o‘lchamasdan. Oddiygina: kim eng ko‘p ikkinchi qavatga chiqyapti.
Mavsumning eng sermahsul “baland qavat” ustalari top-10
10) Viktor Vembanyama — 66
Unda shunaqa qo‘l-oyoqlar to‘plami borki, ba’zan u sakramaydi, shunchaki cho‘ziladi — bo‘ldi, degandek. Eng kulgilisi (va ayni paytda ko‘rsatkichli): xuddi shuncha dankni yana bir-ikki yigit ham urgan, lekin Vembi buni ancha kam daqiqada qilib ulgurgan. Uni ehtiyot qilishyapti — u esa baribir o‘z “paket”ini yig‘ib ulguradi.
9) Chet Holmgren — 74
Holmgren — “hozir hammani bosib tashlayman” deganlardan emas; u boshqa: to‘g‘ri zonalar, to‘g‘ri tayming, to‘g‘ri geometriya.
Bu mavsumda uning danklari mantiqning davomi kabi ko‘rinadi: avval u yerda burama ley-aplar bor edi, endi esa — shunchaki “rahmat, men tepadan”.
8) Nik Klekston — 75
Klassik rim-runner, lekin qiziq apgreyd bilan: u to‘p bilan ko‘proq uchrashadigan bo‘ldi va ko‘proq pas tarqatmoqda. Danklar nuqtayi nazaridan hammasi barqaror: agar uni harakatda chiqarsa — bu deyarli kafolatlangan ikki ochko.
Asosiy muammo eski, oddiy va yoqimsiz: jarima tashlashlar. Pley-offda bunday zaifliklar raqib qo‘liga bosim richagiga aylanadi.
7) Kelel Ueyr — 75
Mana bu — “zamonaviy katta”: bo‘yi uzun, chaqqon, ustiga-ustak uchlik ham uradi.
Lekin unda boshqa bir hikoya bor — zarba haqida emas, ishonch haqida. “Miami”da intizomni yaxshi ko‘rishadi, va agar murabbiy daqiqalarni qisqartira boshlasa, demak, ichkarida nimadir ko‘ngildagidek emas. Dank — dank, lekin xarakterni ham hisoblashadi.
6) Mark Uilyams — 76
Juda sodda retsept: deyarli barcha zarbalar — halqa yonida, yakunlash — imkon qadar ratsional. U rang-barang ko‘rinishga urmaydi. U foydali ko‘rinadi. Va hozir “Phoenix” uchun bu markaziy o‘yinchi-artist bo‘lishga urinishlardan ham muhimroq.
5) Jeylen Dyuren — 90
Dyuren — tanishtirishni talab qilmaydigan kuch. “Detroit” tempni bosib, jismoniylik orqali o‘ynaganda, u xuddi egaliklarni tepada yakunlab qo‘yish uchun yaratilgandek. Ha, u o‘yinlarni o‘tkazib yuborgan, lekin baribir uning sur’ati staxanovcha.
4) Evan Mobli — 91
Mobli ko‘pincha sokin ko‘rinadi — to u ochkolarni “fon”da yig‘ib borishini anglamaguningizcha: hujumdagi ribaund, kesib kirish, yana bir urinish — va mana, allaqachon tepada.
Ko‘p narsa perimetr bilan bog‘lanishga tayanadi: agar sheriklar himoyani ichkariga tortib kirsa — Mobli kerakli nuqtada paydo bo‘la oladi.
3) Amen Tompson — 95
O‘ntalikdagi yagona o‘yinchi — “odatiy katta”ga o‘xshamaydigan. Amen danklarni tezlik, portlash va doimiy harakat bilan oladi: driblingdan uchib kiradi, yo‘lak topadi, ikkinchi to‘lqinda yetib keladi.
Lekin bu uslubning narxi bor: zarba bo‘lmaganda, aqlli raqiblar uning bo‘shlig‘ida “yashay” boshlaydi — va bu endi danklar haqida emas, balki “Houston” pley-offdan qanday o‘tishi haqida savol.
2) Rudi Gober — 104
Gober ko‘p yillardan beri bir xil ishni qiladi — va uni shunday qiladi-ki, hanuz topda.
U xilma-xil hujumkor markazga aylanmaydi (buni allaqachon qabul qilganmiz), lekin unga pul to‘lashayotgan narsani barqaror beradi: zaslon → roll → tepada.
Ha, uning ochkolarining deyarli yarmi — danklar. Bu maksimal darajada “halol” profil.
1) Yanis Adetokunbo — 108
Ro‘yxat yetakchisi — va bu mantiqan. Yanis hanuz xuddi tog‘dan pastga uchib tushayotgandek o‘ynaydi: unga bir marta burilish berib yuborsangiz — kech bo‘ladi.
“Bucks”ning hozirgi tizimi imkon qadar to‘g‘ri chiziqli va ishlaydigan: Yanis ichkariga, atrofida — snayperlar. Va bunday konstruktsiyada danklar bezak emas, bazaviy asbob.
Bu o‘ntalik nimani ko‘rsatadi
Danklar — “kattalar” hududi. “Moda” bo‘lgani uchun emas, balki bu samaradorlikka eng qisqa yo‘l bo‘lgani uchun.
“Dunyo” yana tepada. Vembi va Gober o‘ntalikda, Yanis — birinchi. Yevropaliklarning vertikali rostdan ham elit.
Agar Vembanyamadan cheklovlarni olib tashlashsa va “Spurs” uni to‘g‘ri joylarda tez-tez to‘p bilan ta’minlashni o‘rganib olsa — u mavsum oxirida hozirgi 10-o‘rindan ham yuqoriroqqa uchib chiqishi mumkin.
